dawnozapomniany

autorstwa mojego:

gdy zniknie swiat w ktorym zyje
gdy ten swiat zakryje ostatnia swoją kurtyne
bede szczesliwy choc bedzie troche zal
wszystkich przezytych lat i niespelnionych basn
spojrze z góry na to ze mną anioły jadą
ujrze tych dzieki ktorym czulem radosc
nei bylem samotny w miescie moim spokojnym
jeszcze nigdy nie czułem się jak teraz - tak wolny
gdy zniknie swiat w ktorym byłem
wspomne w nim te przezyte chwile
lepsze i gorsze zauwaze moję błedy
po ilu sciezkach chodziłem krętych
swiat był piękny choć pełen bólu i cierpienia
a dusza płynie po niebie to nie tak ze mnie nie ma
marzenia rozwiane na wietrze przelatują obok
dziś nareszcie w pełni mogę być sobą

gdy zniknie świat na moich oczach
a w niebie tu otwierają się te wrota
wierzę w Boga choć wątpiłem czasem
a teraz wszyscy już jesteśmy razem
nie widzialem tylu osób przez wiele lat
tylko czasem pojawialiscie się w moich snach
mówią witaj w domu czekaliśmy na tą chwilę
przez ten czas zbierałem na wszystko siłę
gdy zniknął świat który znałem dotąd
a w oddali moje zwierzaki po łąkach chodzą
dalej sala wspomnień przewija moje życie
widzę tyle błedów ktorych teraz się wstydze
mówią jestes człowiekiem to normalna sprawa
ważne że Twoich myśli nie ogarnął szatan
odpocznij dziś później oddaj ukłon przed swoim Bogiem
i zastanów się nad swoim losem
dobrą wybrałeś droge dlatego jestes tu
już zniknął świat nie ma opcji wróć
nie ma patrzenia wstecz jest tylko tu i teraz
dziękuje -bo to siłą przebaczenia
jest tu cudnie znów wszyscy są w komplecie
ejjj a Wam jak się tam wiedzie?
zniknał świat zniknęły problemy jest pięknie
oddałem Wam to co było gdzieś we mnie

dawnozapomniany