dawnozapomniany

Odkąd tu ostatni raz byłem, minęło sporo czasu...Wszystko zaczęło się zmieniać, a życie zaczęło mi wyznaczać zupełnie inną drogę niż tą, którą sądziłem, że będę podążać.

Okazuje się, że znów stoje przed kolejną ścieżką wyboru, bardzo istotnego w moim życiu, a po 6 latach spędzonych z nią kolory zaczęły blaknąć, zadając pytanie, czy oby na pewno to jeszcze ma sens.

Nadal szukam odpowiedzi na pytania, na których nie ma potocznych myśli, a gdy je znadję, to ponoć się o nich dowiem, heh, tylko, że czas leci, kto wie, może już pół życia przeleciało, a ja czuję jakbym stał w tym samym miejscu - oczywiście, wiele rzeczy się zmieniło przez ostatnich 12 miesięcy, ale czuję się trzymany, czuję, że nie pokazałem jeszcze tego na co mnie stać, nie wspominając o realizacji swoich dawnych marzeń, z dni, kiedy byłem jeszcze młodym kilkuletnim chłopakiem.

Czy gdybym wiedział jaki jest świat, chciałbym tu przybyć? DLa wielu chwil warto tu być, warto żyć, choćby dla spokoju, szumu fal, gwiazd, prawdziwej muzyki, a z drugiej strony jest tu tyle zła, nienawiści, niezrozumienia... Jestem pewny, że większość ludzi nie zasługuje na to by być na tej Ziemi - tak, pomyślisz, że nie mi to oceniać, ale czy to normalne, że ktoś zabija zwierzęta dla zabawy i nic sobie z tego nie robi, bo to "on" jest osobą myślącą ? Stek bzdur...

Dzień za dniem, noc za nocą, byle do celu, gdziekolwiek on jest!

dawnozapomniany

Lubię patrzeć w obrazy i zdjęcia, gdzie jest tylko natura - przynajmniej tam jeszcze nie zniszczył człowiek jej piękna. Nie wiem dlaczego jesteśmy tacy autodestrukcyjni? My jako ludzie, istota wyższa, stworzona na "wzór"...zabawnie to brzmi, ale z tego wzoru to chyba został tylko wygląd, bo od dawna idziemy nie w tą stronę co trzeba.

Człowiek potrafi tworzyć pięknę nuty codzienności, dosłownie jak i w przenośni, potrafi śpiewać tak, by inni się zachwycali, potrafi tworzyć taką sztukę, że zapiera dech, potrafi też sprawić, że jest uczucie niezrozumienia, jest lament i płacz, a my już nie chcemy łez..

A więc patrzę w dal, na to co jest jeszcze nietknięte, z nadzieją że takie pozostanie i ze świadomością, że ta nadzieja jest złudna...

A u mnie życie toczy się po mału, dużo spraw, przeprowadzka w toku, marzeń wiele, zdrowia mniej, długi rosną ale jeszcze jestem to w stanie kontrolować na tyle by wyjść na plus na koniec miesiąca..:)

Dawno mnie tu nie było..zbierałem myśli, musiałem odpocząć od codzienności - więc jest to tylko i wyłącznie odpoczynek po godzinach..nie wiem czemu ostatnio mam takie dziwne przeczucia, że coś jest nie tak, że coś się może wydarzyć, ale co by się nie wydarzyło, trzeba przyjąć to z godnością, jestem prawie na wszystko gotowy, choć tak naprawdę nie jestem gotowy na nic i tylko mi się wydaje, że jestem silny i podatny na to wszystko co się dzieje wokół...ale nie chce przymykać oczu, bo udawanie, że wszystko mnie omija, że inne sprawy dotyczą innych są błędne, nie chce być tchórzem i uciekać od tego, a więc jestem tu i trwam, choć nie jedna sytuacja boli jak cholera...ale trzeba tu być i trzeba dalej iść przed siebie, więc pamiętajcie o tym, gdy dopadną Was cięższe chwile! Wszystko będzie dobrze..