Dzisiejszy świat...wspomnienia..trochę przemyśleń ode mnie.
Człowiek cały czas goni za wszystkim, zapominając o tym co ważne..gonimy za pieniędzmi, kolejnymi awansami w pracy a to i tak ciągle mało i mało - Polska wciąż jest bardzo biednym krajem i z pewnością w ciągu najbliższych 50-60 lat to się nie zmieni..
czytam nowinki na temat naszej aktualnej młodzieży mającej lat 13-15 i załamuje ręce - oczywiście nie mam zamiaru uogólniać - ale czytając rzeczy takie jak zabawy w słoneczko w gimnazjach, zabawy w podduszanie, zabawy w w wieszanie się na linie - które często kończą się tragicznie, napady z nożami, rozboje..a jak starsza osoba - powiedzmy lat 77-80 która przeżyła wojnę, głód, cięzkie czasy, zwróci takim uwagę to zostanie pobita to wtedy załamuję ręce i zastanawiam się co się dzieje z tym światem i należnym wychowaniem ?
Może to wina tego, że nie ma idoli - poznikali, poumierali, którzy w jakiś sposób mogliby skłonić ich do refleksji, choćby poprzez przekaz muzyczny ? Bardzo żałuję, że nie żyją tacy ludzie jak Freddie Mercury, Michael Jackson, Krzysztof Klenczon, John Lennon, Tupac Shakur wraz z Yakim Kadafim, Lista Left Eye Lopez...i tak mógłbym wymieniać i wymieniać..
Tak bardzo bym chciał aby ludzie się w końcu obudzili i zaczęli postępować godnie! Nie zasługujemy na to aby żyć na Ziemi, a Ziemia nie zasługuje na to by ją tak traktować - wycinanie lasów, zabijanie zwierząt dla dóbr materialnycg (np. skór itp)...jest mi po prostu źle i przykro.., a moim marzeniem jest to, aby któregoś dnia się obudzić i zobaczyć ten lepszy świat, o którym pisałem w poprzedniej notce...i powiem Wam coś, któregoś dnia to nastanie - gdy przyjdzie czas zapukać do nieba bram..tak..wiem jak to brzmi...zostawię po sobie kilka wspomnień, parę płyt, wierszy, listów i płacz bliskich, ale z drugiej strony wierzę, że ujrzę świat lepszy i doskonały - o ile tylko będe godzien...ujrzę mojego psiaka, który odszedł - żyję z nadzieją, że go jeszcze przytulę ! 17 lat był ze mną - od dzieciaka...i mimo, że odszedł w 2009 nikt i nic nigdy nie wypełni tej pustki po nim, ujrzę wszystkich tych którzy odeszli...babcie, dziadków - niektórych w końcu poznam, znajomych...ale do tego czasu jeszcze wiele dni upłynie i sam staram się ulepszyć lub pomóc światu - np. wpłacając na schronisko pieniądze - gdy tylko są...musimy dbać o siebie i bliskich i otaczającą nas przyrodę wraz ze zwierzakami..przestańmy tak pędzić za wszystkim bo to mija się z celem..
dawnozapomniany
czytam nowinki na temat naszej aktualnej młodzieży mającej lat 13-15 i załamuje ręce - oczywiście nie mam zamiaru uogólniać - ale czytając rzeczy takie jak zabawy w słoneczko w gimnazjach, zabawy w podduszanie, zabawy w w wieszanie się na linie - które często kończą się tragicznie, napady z nożami, rozboje..a jak starsza osoba - powiedzmy lat 77-80 która przeżyła wojnę, głód, cięzkie czasy, zwróci takim uwagę to zostanie pobita to wtedy załamuję ręce i zastanawiam się co się dzieje z tym światem i należnym wychowaniem ?
Może to wina tego, że nie ma idoli - poznikali, poumierali, którzy w jakiś sposób mogliby skłonić ich do refleksji, choćby poprzez przekaz muzyczny ? Bardzo żałuję, że nie żyją tacy ludzie jak Freddie Mercury, Michael Jackson, Krzysztof Klenczon, John Lennon, Tupac Shakur wraz z Yakim Kadafim, Lista Left Eye Lopez...i tak mógłbym wymieniać i wymieniać..
Tak bardzo bym chciał aby ludzie się w końcu obudzili i zaczęli postępować godnie! Nie zasługujemy na to aby żyć na Ziemi, a Ziemia nie zasługuje na to by ją tak traktować - wycinanie lasów, zabijanie zwierząt dla dóbr materialnycg (np. skór itp)...jest mi po prostu źle i przykro.., a moim marzeniem jest to, aby któregoś dnia się obudzić i zobaczyć ten lepszy świat, o którym pisałem w poprzedniej notce...i powiem Wam coś, któregoś dnia to nastanie - gdy przyjdzie czas zapukać do nieba bram..tak..wiem jak to brzmi...zostawię po sobie kilka wspomnień, parę płyt, wierszy, listów i płacz bliskich, ale z drugiej strony wierzę, że ujrzę świat lepszy i doskonały - o ile tylko będe godzien...ujrzę mojego psiaka, który odszedł - żyję z nadzieją, że go jeszcze przytulę ! 17 lat był ze mną - od dzieciaka...i mimo, że odszedł w 2009 nikt i nic nigdy nie wypełni tej pustki po nim, ujrzę wszystkich tych którzy odeszli...babcie, dziadków - niektórych w końcu poznam, znajomych...ale do tego czasu jeszcze wiele dni upłynie i sam staram się ulepszyć lub pomóc światu - np. wpłacając na schronisko pieniądze - gdy tylko są...musimy dbać o siebie i bliskich i otaczającą nas przyrodę wraz ze zwierzakami..przestańmy tak pędzić za wszystkim bo to mija się z celem..
dawnozapomniany
18.09.2010 o godz. 21:10
Ile masz lat ? xd
PS2. Moja psina, z którą żegnałam swoje dzieciństwo zdechła (nadal dla mnie dziwnie brzmi to ostatnie słowo oznaczające śmierć zwierzęcia, którego uznałam za członka rodziny) jak byłam w ciąży. Z kolei, gdy moja mama nosiła mnie pod swoim serduszkiem, straciła swoją psinkę. Historia lubi się powtarzać? Moja Sabcia śniła mi się jej śmierć przed tym, jak zginęła. Rok po śniła mi się szczęśliwa wśród zieleni i dzikich zwierząt. Szkoda, że to tylko sen, bo i ja czułam się w nim jak w domu (raju).
Pozdrawiam i przepraszam za tyle komentarzy, ale te ograniczenia (tak mało znaków) heh: o)
Nie rozumiejąc tego przyjmujemy i odrzucać dane wzorce (eksperymentujemy), i wciąż zdarzają się jednostki łamiące te zasady, a to dla swojej korzyści, a to ze świadomości, że zrąb moralny jest wadliwy.
Tak też owoc (niekoniecznie do końca dojrzały) zatruwa niektóre, bardziej podatne żołądki, które chorują albo przez to, że zamierzenie się otruły, albo je otruto. Codziennie mamy do czynienia z klasyfikacją: to na co pozwoli nam dana społeczność i to na co nam nie zezwoli. Wzorcami tego, na co można sobie pozwolić, a czego należy unikać, są autorytety. Idealnie byłoby, gdyby świat nie był posegregowany na dobro i zło, a idole nie musieliby pokazywać ludziom odpowiednie, a czasami tylko „odpowiednie” drogi życia.
1. „Dzisiejszy świat”... hmm... Czy na ludzkie postanowienia, postępowania aż tak ogromnie muszą oddziaływać efemeryczne konwenanse (modne sposoby bycia) panujące na pewnym obszarze w danej grupie społecznej? Każde „czasy” przemijają równie szybko, jak moda i nierzadko powracają. Dostosowywanie się do czegoś, bo jest na topie, aktualne itp. albo dlatego, że tak powinno się czynić, bo to na miejscu, a te inne zachowanie jest niepożądane, jest ab re i zaledwie pokazuje, że nie ma w tym żadnej głębi.
Pewnego czasu byłam nawet rozczarowana tym, że ludzkość poprzez wzorce musi nakazywać jednostkom, jak one mają rozwijać swoje osobowości i czynić. Nie podobały mi się niektóre przeszkody z tym związane, które niekoniecznie musiały być złe, ale tak je widziano i to często niesłusznie. Czasami bywa to i dzisiaj. Poniektóre akceptowane rzeczy też mi się nie podobają, bo uważam, że przynoszą więcej szkód niż pożytku.